Dziecko a gryzonie

Jeżeli uważasz, że pies czy kot to za duży obowiązek dla kilkuletniego malca, zastanów się nad kupnem jakiegoś gryzonia. W sklepach zoologicznych jest ogromny wybór puszystych, niekłopotliwych kuleczek do kochania. Chomik czy świnka morska są tanie w utrzymaniu, nie trzeba ich wyprowadzać na spacery, oswajają się, bawią i uczą dziecko odpowiedzialności. Gryzonie bardzo się między sobą różnią - i to nie tylko wyglądem.

CHOMIK to najpopularniejszy domowy gryzoń. Niezwykle pocieszny, potrafi rozczulić nawet dorosłych. Bardzo ruchliwy i ciekawski. Zagląda w każdy kąt, zainteresowany czymś staje słupka, wierci się i myszkuje. Prowadzi nocny tryb życia, w dzień na ogół śpi. Jego klatka lub akwarium powinno stać w spokojnym miejscu, by domownicy nie przeszkadzali mu w dzień, a on domownikom w nocy. Nocą chomik może narobić hałasu na cały dom. Uwielbia kołowrotek, czyli specjalne urządzenie służące mu do biegania w miejscu. Kołowrotek niestety często hałasuje, a chomik potrafi biegać na nim przez kilka godzin. Oczywiście w nocy. Chomik lubi być brany na ręce (najlepiej wieczorem lub nocą) i głaskany. Nie ma nic przeciwko wspólnym zabawom.

ŚWINKA MORSKA poznaje swojego opiekuna, potrafi go nawet witać radosnym chrumkaniem. Świnki to bardzo ciekawskie stworzenia. Nie należy puszczać je bez nadzoru po mieszkaniu, gdyż mogą dobrać się do kabli i zrobić sobie krzywdę.

SZYNSZYL nie przepada za kontaktem fizycznym z człowiekiem. Wyciągana z klatki i przytulana na siłę może się zdenerwować, a nawet ugryźć. Nie oswaja się zbyt łatwo. Nie jest zbyt dobrym kompanem dla dziecka mającego potrzebę kontaktu ze swoim zwierzątkiem. Opiekun powinien pogodzić się z tym, że swoją szynszylę będzie głównie obserwował. Podobnie jak chomik - szynszyl dnie spędza na spaniu. Nocami zaczyna swoje harce, może więc hałasować.

SZCZUR to najinteligentniejszy gryzoń. Fantastycznie oswaja się, często reaguje na swoje imię (co u innych gryzoni jest nie do pomyślenia), szczerze uwielbia swoich opiekunów i chętnie spędza z nimi czas. Szczur potrafi grzecznie siedzieć na ramieniu pana przez długie godziny (na przykład na spacerze czy w podróży), bardzo lubi się tez bawić.

KOSZATNICZKA nie usiedzi długo na rękach nie tylko dziecka, ale i dorosłego. Koszatniczkę wypuszczoną z klatki zżera ciekawość świata, zagląda we wszystkie szpary, zwiedza każdy udostępniony kąt (niedostępny również), a osoba właściciela w tym momencie pozostaje na szarym końcu. Krzywdzącym jednak byłoby stwierdzenie, że zwierzak ten jest nie kontaktowy. Wręcz przeciwnie - koszatniczka reaguje na głos i gesty właściciela, na to co dzieje się poza klatką. Niektóre koszatniczki uwielbiają być głaskane, drapane za uszkiem i po brzuszku, łaknąc kontaktu, dotyku. Dziecko może czerpać wiele radości z krótkiej nawet zabawy z koszatniczką, czy obserwacji fascynującego zachowania tego gryzonia. Oswojona koszatniczka to wspaniały przyjaciel, kompan zabaw, i trener odpowiedzialności. Na dziecka, które jest jedynym opiekunem koszatniczki, spada jednak duża odpowiedzialność i nowe obowiązki. Dieta koszatniczki musi być bowiem odpowiednio dobrana i przestrzegana. Przeróżne mieszanki i granulaty dla chomików nie za bardzo nadają się dla koszatniczki, a kompletnych pozycji żywieniowych przeznaczonych tylko dla nich brakuje na naszym rynku. Dziecko musi także zadbać o higienę kosza, czyli regularne kąpiele piaskowe, i utrzymanie czystości w klatce. Nie należy także zapominać o regularnych wybiegach i zabawach ze zwierzakiem. Szczególnie osobnik hodowany w pojedynkę wymaga więcej uwagi, troski, zainteresowania. Koszatniczka jest idealnym zwierzaczkiem dla małego alergika, bo nie uczula.